Na 20 uur bussen aangekomen in de zonovergoten kustplaats Puerto Madryn, provincie Chubut. Argentijnen weten wel hoe ze een busreisje moeten organiseren. Dit is eerste klas luxe! Grote stoel, natje, droogje, filmpje en perfecte airco. Zo kan het dus ook. Heerlijk geslapen in de bus en wakker geworden met zonsopkomst over de Atlantische Oceaan. Direct inchecken in het luxe hostel. Weer 8 euro kwijt voor 2 nachten. Leve de backpacker. Geef wel gillend veel geld uit, maar dat is met name voor het reizen, de excursies en eten (elke dag 2x uit, ik gaan hier toch echt niet spaghetti staan koken, sorry). Tis nu kwart over twee, fris gedouched en tijd voor lunch. Glaasje rood en een flink stuk dooie Argentijnse vaca. Salute!
Bij ieder hostel bieden ze ook excursies aan die je direct bij aankomst kan boeken. Voor die hostels mooie handel en ik ben lui, dus een perfecte combi. Voor vandaag (15 okt) een trip geboekt naar peninsula Valdez. Een enorm natuurreservaat op een schiereiland met o.a. zeeleeuwen, elephant seals, walvissen en penguinos! Rondtocht met de bus duurt precies 12 uur, waarbij gestopt wordt om diverse kolonies te bekijken. Indrukwekkend om al die beesten in het wild van zo dichtbij te zien. Hoogtepunt van de dag was echter de boottocht in de baai om walvissen te kijken. Na een paar glimpen van de ballenas met hun jongen te hebben opgevangen kwam er tegen het einde van de tocht een walvis naast de boot zwemmen. Onbeschrijfelijk groot en gracieus. Leuk om het koppie boven water te zien, maar de ware magie is een walvis die een halve meter onder water volledig zichtbaar is in het felle zonlicht. Een moment om nooit te vergeten (jongens wat een emotionele noot). Het weer was super, de zon fel en na een flinke bife de chorizo (jugoso, sappig) en een flessie rood ben ik (voor het eerst?) in een hele diepe lange slaap gevallen. Je kan nog allemaal andere gekke dingen doen, zoals duiken met zeeleeuwen en dergelijke, maar dat heb ik aan mijn Israëlische vrienden overgelaten. Gelukkig hadden ze de foto’s nog.
Nu in de bus naar Bariloche. Schijnt ook heel mooi te zijn. Along the way nog enkele Argentijnse schonen ontmoet die ik her en der kan opzoeken als ik in de buurt ben. Kom nooit weg uit dit land als dit zo doorgaat. Planning is een beetje gewijzigd. Van Bariloche gaat de reis naar Mendoza, wijn proeven. Bij Mendoza de grens over naar Santiago, toch Chili nog even meepakken. Van Santiago terug naar Buenos Aires. Chillen met het volk daar en als alles meezit naar Creamfields met Ochi! Dat is een dancefeest met Armin van Buuren, Ferry Corsten en Hernan Cattaneo. Awesome! Alleen nog even een kaartje regelen
Na BA gaat de reis naar Rosario, Iguazu, Ascuncion (Paraguay), Corrientes, Salta en dan omhoog naar Bolivia. Peru wordt korter, om vervolgens op tijd in Ecuador te zijn om Lotte en Koen te meeten. Dan volgt de grootste uitdaging: voor weinig naar Galapagos. Yes, we can!
Tagged as:
patagonie,
penguin,
walvis,
zeeleeuw
When in Rome, do like the Romans. Veel toeristen en reizigers in Argentinie hebben vreselijk veel moeite om zich aan te passen aan de Argentijnse manier van leven. Diner om middernacht om vervolgens de hele nacht door te knallen en zonder slaap de dag er op in alle rust door te brengen. Deze maandag was het la Dia de la Raxa. De dag van de rassen. Columbus die de America’s ontdekte en daarmee het startschot gaf voor de inmenging van Europeesch bloed op dit continent. De diversiteit van genen die dit opleverde wordt op deze nationale feestdag (stilzwijgend?) gevierd. Iedereen heeft vrij en dat betekent dus dat er zondagnacht een feestje gevierd kan worden. In het hostel is groep youngsters aangekomen. The Irish. Het bleef nog lang onrustig die nacht. In de lokale bar-dancing hebben we tezaam de bloemetjes buiten gezet. Laat over de kroegen en clubs hier geen misverstanden bestaan. Zelfs in de kleinste gehuchten zijn de barkeepers ware pro’s in het bereiden van de versnaperingen. Weer veel vrienden gemaakt onder de mensen van hier. Wat een heerlijk, eerlijk en open volk… Lekker schreeuwen, dansen, lachen en drinken. En ze vinden het schitterend dat je Hollander bent. In Argentinie is dik zijn not done. Schijnen ook een klein anorexia probleempje te hebben onder de tieners, maar er is altijd wel iets te zeiken nietwaar. Die ranke lijfjes zijn namelijk noodzakelijk om fatsoenlijk op Reggaeton te kunnen dansen. Deze muziekstijl is in Nederland nooit echt lekker geland bij de grote massa (hitje van pitbull, maar nooit hele zalen in de disco aan gewijd). Wil u graag uitnodigen om deze suggestieve manier van bewegen met eigen ogen te komen bewonderen. Het is een ware attractie.
Na thuis te zijn gekomen van de bar-dancing om 7 uur was het tijd voor een lekker ontbijt, want de bus naar de gletsjer vertrok om 8 uur. Yep. Weer dagje doorblazen. Intens blauw ijs van onvoorstelbare afmetingen. De north face van de gletsjer in ongeveer 60 meter hoog en misschien wel 2 km lang. Het ijs dat zich met veel geweld in het smeltwater stort is ongeveer 300 jaar oud. De oppervlakte van de gletsjer in net zo groot als heel Buenos Aires en het hele apparaat kan makkelijk vanuit de ruimte worden gezien. Ik kan heus wel opletten als ik gedronken heb 
De andere reizigers in het hostel zijn goed gezelschap. Allemaal van de categorie hoogopgeleid, genoeg budget en een free mind. Jullian uit Oxford en Pierce uit NY willen ook maximaal genieten. Ons de locale delicatesse in de vorm van Lamb stew laten voorschotelen onder het genot van een mooie rooie wijn. Voor 15 piek kun je hier waanzinnig tafelen. En dit is het duurste land van het continent. Iedereen gaat ongeveer dezelfde kant op, maar trekt zijn eigen plan. Leve facebook. Contact onderhouden op reis was nog nooit zo makkelijk. Iedereen heeft ook afspraken in andere plaatsen met mensen. Wat een geweldige wereld. Elk moment is genieten. Net reisplannen doorgesproken met McBride, een rasechte Ier. Had een klein Warcraft momentje toen we de mijnen van Potosi bespraken: “Ya, let’s blow stuff up over there!”. Tijdens een rondleiding in de mijnen schijn je voor een zacht prijsje met dynamiet te mogen spelen. Een rondtrip met jeeps over de zoutvlakte klonk ook als een mooie activiteit met een buddy. Daar zijn we echter nog lang niet. Eerst Bariloche, Mendoza, Santiago, BA en de watervallen. Life is awesome here. Keep you posted!
Tagged as:
patagonie