Na alle bachanalen in Buenos Aires is het in Ushaia tijd voor een ultra-outdoor-uitbrak-marathon van 4 dagen. Voor dag 1 stond een boottocht over het Beagle kanaal op het programma. De scheidslijn tussen Argentinie en Chili. Aan het einde van het kanaal staat een vuurtoren alenig op een eilandje. Het einde van de wereld. Jules Verne werd hierdoor geïnspireerd en schreef erover. De originele vuurtoren staat alleen in het museum in het durp. Whatever. Cormoranes (soort vogels), zeeleeuwen, de hele bende. Alleen de penguins zijn me door de neus geboord, maar die zie ik ergens anders nog wel. Hoop ik. Hele tocht buiten op het winderige dek gestaan. Fantastisch. Blij met mijn winddichte jack en wind-water-hufter proof g1000 superbroek. Lekker bouncen op de golven.
Klein kouwtje gevat. Voor de gein even naar het ziekenhuis geweest in het dorp (geen zorgen, ben omringd door doktoren op sabbatical). Voor 20 pesos, nog geen 4 euro heb je een consult met een dokter. Even inschrijven aan de balie en… Huh? Patiënt: ‘Burgemeester van Utrecht’. Lach onderdrukken. Super. Sorry Aleid. Je staat officieel ongeschreven als patiënt @ world’s end. Enfin. Op dokter’s advies dagje chillen (laatste dag), van die roze rakkers slikken en slapen. Prima teken ik voor. Zit nu, net als alle andere dagen hier, met een flesje rode wijn rond lunchtijd. Heerlijk.
Afgelopen dagen wezen kanoën, trekken (als in wandelen 
en 4×4 offroad rock’n'roll. Wandelen en bootje varen was echt schitterend. Geweldige natuur, hoewel niet divers, fantastisch mooi. Onze gidsen blijken al 8 jaar vrienden en komen elk jaar naar Ushaia om dit soort tochten te maken. Na twee uur kano varen en twee uur wandelen en bessen en indianenbrood (paddestoelen) knagen is het tijd voor het echte werk tijdens de lunch. Vleesch en wijn. En daar doen deze ruige knullen niet zuinig mee. De neus een flessie rood, een flinke biefstuk, spies kip/bacon met groente en een choripan (broodje superworst). Goeiedag zeg. Of ik nog meer wil vraagt de oermensch met bereklauwen en piratenbaard. Vriendelijk bedankt. En of ik heb liggen ronken in de bus terug.
De dag erna (9 oktober) stond een 4×4 offroad adventure gepland met een heuse landrover. Zitten en kijken. Eerste stuk in ieder geval wel. We reden met 3 trucks. Mijn verwachting was een leuk tochtje met klein show elementje erin. Oeh, door het water, oeh, we lijken wel vast te zitten, oeh, komen we die heuvel wel op. Niets van dat alles. Deze gasten reden zo hard als ze konden minutenlang door de oever van het meer, scheurden rakelings langs bomen en rotsen en knalden dwars door iedere modderpoel. Leuke honeymoon voor dat Spaanse koppel naast me. Dit was echt rock’n'roll. Mooi over de intercom ouwehoeren over het mooie, maar minderjarige meisje in de andere Defender. Dat we het allemaal konden vergeten, schreeuwde haar vader. Haha. Tegen het einde van de tocht werd duidelijk dat deze jongens geen showtje weggaven. Dit was serieuze shit. Twee van de drie trucks zaten finaal vast in de modder. Na een boel gedoe met lieren en duwen kwamen ze eindelijk los. Niet zonder gevolgen. Na een paar honderd meter rijden leek onze wagen te exploderen. Transmissie finaal naar de galemiezen. Totaled. Right. Dit zijn geen grappen. Maar wel supermooi om mee te maken. Alle avonturiers werden in de andere twee trucks overgeladen en 2 amigo’s bleven achter met een fles wijn en water, om te wachten op hulp. Awesome. Of ik zin had mee te gaan naar een optreden van vrienden van hun op zaterdag avond. Yes boys. Catch you later!
Een vijftal foto´s. Rest volgt bij betere verbinding:
http://picasaweb.google.com/m.h.wilmink/UshaiaTerraDelFuegoArgentina#
{ 3 comments }