Eindelijk was het zover en kon ik beginnen aan het 8 dagen durende hoogtepunt van mijn hele trip, een bezoek aan de wereldberoemde Galapagos eilanden. Na netjes al mijn steekwapens te hebben afgegeven bij de luchthaven van Guayaquil kon ik zonder problemen aan boord van het vliegtuig van AeroGal(apagos). Gids César stond netjes op de simpele luchthaven op het eiland Baltra te wachten en nam ons eerst mee naar de reuzeschildpadden farm op het eiland. Sommige van deze oudste bewoners van de eilanden hebben al meer dan 120 jaar op de teller staan en de laatste schildpad van zijn soort, toepasselijk Lonesome George genoemd en woonachtig in het Charles Darwin Research Center op Santa Cruz, heeft al 150 jaar op zijn levensteller staan. George heeft een crib waar menig rapper jaloers op zou zijn, compleet met Jacuzzi, vruchtentuin, 24 uurs surveillance en niet te vergeten twee aantrekkelijke vrouwtjes, waar hij tot groot verdriet van iedereen niet bovenop wil kruipen om een paar kleine Georges voort te brengen. Hiermee is zijn sub-soort van landschildpadden gedoemd uit te sterven en ik moet zeggen dat het heel bizar is om naar het laatst levende exemplaar van een diersoort te kijken.
Genoeg getreurd en tijd voor actie. Op naar het zeiljacht de ´Merak´ waar ik samen met twee Belgen, een andere Hollander, een Ier en twee Deutsch giechel-Mädchen 8 dagen lang de piraat ga uit hangen. Samen met kapitein Tito, eerste maat Bulmer, scheepskok (en oude zeerot) Galo en natuurlijk onze onverbeterlijke alpha-male gids Cesar maken we ons direct die eerste avond op voor een flink stuk schuimen over de woeste koppen van de Pacific. Op naar Rabida, een klein eiland met schitterende natuur waar we onze eerste ontmoeting zouden hebben met al het onverschrokken wildlife van de ´Enchanted Islands´. Na de eerste onwennige zeemijlen en dito maaltijd aan boord begint de stemming er goed in te komen en is de sfeer aan boord fantastisch. De volgende ochtend vroeg word ik met een wee gevoel in de maag wakker, maar na wat frisse lucht en een stevig ontbijt met spek en ei ben ik klaar voor onze eerste landing met de Zodiak. Een enorme zeeleeuwen kolonie ligt ons op te wachten aan het strand en vertrekt geen spier als we dicht in de buurt komen. Alleen het mannetje in de branding blaft een paar keer flink om ons te laten weten dat we op zijn territorium zijn aangekomen en van zijn harem met circa dertig wijven af moeten blijven.
We maken een korte wandeling over het eiland en langs de rode stranden en zien naast de zeeleeuwen een aantal van de beroemde Darwin-vinken en een paar kleine leguanen. In de namiddag staat de eerste snorkeltocht op het programma en in het water worden we direct vergezeld door de nodige vrouwelijke zeeleeuwen die het bijzonder leuk vinden om met razendsnelle zwemmanoeuvres dicht in onze buurt te blijven. Het eerste ogenblik is dit een beetje beangstigend, omdat die beesten nu eenmaal groot zijn en over een akelig groot gebit beschikken, maar na een tijdje is het dolle pret om elkaars bewegingen onder water te immiteren. Samen met de ontelbare vissen was alleen deze eerste dag al een onvergetelijke ervaring en dit gaat nog een week zo door!
{ 1 comment… read it below or add one }
Hey Neefje!
Je verhalen klinken nog steeds super! Heerlijk he, dat reizen!! Bij mij zit de “sleur” er alweer een beetje in, maar over 2 weken een weekje vrij en lekker een paar daagjes naar Engeland. Een nieuw ( en groter) avontuur staat alweer gepland voor juni :).
Veel plezier in Colombia, vooral daar ben ik erg benieuwd naar! Hoe “colombiaans” is dat zussie van mij nou eigenlijk…
Geniet (en schrijf) lekker door, zeker ook straks in Venezuela met je vader!
Xx je nichtje