Het was bijzonder om tijdens de verkiezingen in Bolivia te zijn. Om hier te mogen stemmen moet je geregistreerd zijn en, net als in Nederland, een stemkaart meenemen naar het stembureau. Om fraude te voorkomen is er bij ieder stembureau een groot register met bio-metrische gegevens waar je je moet melden. Hier wordt verteld bij welke van de 20 tafels in het stembureau een stem uitgebracht kan worden. Om te mogen stemmen moet je eerst je ID kaart afgeven al je vingerafdrukken laten nemen, waarna je een biljet krijgt dat je alleen in een groot klaslokaal mag invullen. Nadat je een stem hebt uitgebracht krijg je een bewijs dat je gestemd hebt en je ID kaart terug. Dit bewijs moet je goed bewaren, omdat er naar gevraagd kan worden bij officiële instanties, zoals banken en universiteiten. Zonder dit bewijs is het bijvoorbeeld niet mogelijk om in de drie maanden na de verkiezingen geld over te maken bij de bank, een vlucht te boeken of een examen te maken. Zo hebben ze van de hele bevolking alle gegevens en weten ze precies wat iedereen uitspookt. Goed hè?
Het hele land ligt stil tijdens dit verkiezingsweekend. Op zaterdagavond zijn alle restaurants, pubs en clubs gesloten en op zondag is echt alles gesloten. Bovendien is het verboden om in een auto te rijden op zondag als je geen speciale vergunning hebt. Dit werd pijnlijk duidelijk toen een 15-jarig meisje op een quad werd aangehouden door 4 politie motoren met 8 (!) agenten. Arme kind moest prompt huilen en haar quad werd in beslag genomen. Veel protest en geschreeuw van omstanders viel de agenten ten deel. Niet zo heel gek als je het mij vraagt.
De eerste avond in Santa Cruz liep ik de wonderschone Pamela tegen het lijf en we spraken af om wat te drinken de avond erop. Dit was dusdanig gezellig dat we afspraken om elkaar weer te zien na mijn bezoek aan Samaipata (zie vorige post). Na een huisfeestje op vrijdag bij haar vriendinnen werd ik uitgenodigd om met Pamela en haar zusje op de zaterdag van het verkiezingsweekend een middagje uit te waaien bij een klein recreatieoord buiten de stad genaamd La Palmera. Gewoon gezellig, paar pintjes, paar vleesjes op de grill, niets geks. Eerst even inslaan bij de supermarkt en dan op weg naar het meertje een uurtje rijden uit het dorp. Onze nieuwe vriend achter het stuur leek een behendig chauffeur, daar hij zonder moeite tegelijkertijd kon bellen, flikflooien, converseren, vodkaatjes drinken en auto rijden. Ziet toch lekker niemand, want alle ramen zijn geblindeerd. De entree van het meer was 1 euro per auto en er kwamen dus een aantal auto’s compleet volgestampt met volk het terrein op rijden. Stijf van het bier keerden we vervolgens huiswaarts om na een diepe nachtrust de volgende dag een stem uit te brengen voor een president.
Het weekend was dusdanig gezellig dat Pamela mij uitnodigde bij haar ouders in Trinidad, om daarna de estancia van de familie in de binnenlanden van Bolivia te bezoeken. Als ik het mij leuk leek mocht ik ook voor Kerstmis blijven. Zo’n fantastische uitnodiging kon ik natuurlijk niet afslaan! Maar voordat we hier naartoe gingen, besloten we eerst nog naar DJ Tiesto in La Paz te gaan om weer een mooi electronica partijtje op grote hoogte mee te pakken. Rock on!
{ 0 comments… add one now }