From the monthly archives:

januari 2010

Life is a beach

januari 31, 2010

Het laatste wapenfeit in Lima was de nieuwjaarsreceptie van de Nederlandsche ambassade bij de vice-consul thuis, waarvoor ik mijzelf middels een telefoontje had uitgenodigd. Tussen alle Peruaanse Hollanders en Hollandse Peruanen heb ik mij een flink aantal uren weten te vermaken onder het genot van de nodige belastingbieren. Ik had voor de gelegenheid zelfs een jasje en nieuwe schoenen aangeschaft, want naar zo’n avond ga je niet in souvenirshirt en gympen. De receptie was een succes en werd afgesloten met een naborrel bij een Hollander thuis. Lima bedankt! Op naar het noorden van Peru waar de steden en kunstschatten van oude beschavingen op mij liggen te wachten. Hier had ik een verhaal over kunnen schrijven, maar er valt niet veel spannends over te vertellen, hoewel één en ander erg indrukwekkend is. Gelukkig hebben we de foto’s nog.

Na alle dooie stenen, kleipyramides en andere natte dromen voor archeologen meende ik aan een welverdiende strandvakantie toe te zijn. Op naar Mancora aan de noordkust van Peru. Dit kleine vissersdorp heeft zich in enkele jaren tijd ontwikkeld tot de grootste beachparty hotspot van Peru. Met de Pacificische oceaan, een schoon strand, de grootste linksbrekende golven ter wereld (voor liefhebbers van surfen), mooie mensen in hippe badkleding, gênant lelijke tattouages, vakantieprospectussenweer en non-stop feesten is dit de ideale plek om even 5 dagen uit te puffen tussen alle bieren en bikini’s.

Het hostel (Loki del Mar) heeft op het eerste gezicht meer weg van een vijfsterrenresort dan een rugzaktoeristenaccomodatie, met de gegolfde witte gevel van het drie verdiepingen tellende hoofdgebouw, het enorme zwembad, de ligstoelen, hangmatten en enorme cocktailbar. Voor nog geen zes piek per nacht mag je van al dit moois genieten! Als je dan na de lange reis en het inchecken bij de bar bent beland om je eigen van een verfrissing te voorzien, vertelt het aantrekkelijke, maar duidelijk vermoeide meisje achter de toog dat alles met hypermoderne computersoftware op naam en kamernummer wordt geregistreerd. Op rekening drinken voor iedereen Veel beter wordt het soms niet! Voeg hier aan toe dat er bij de strandtenten naast het hostel elke dag tot in de ochtend wordt doorgefeest en een beachparty paradijs is geboren.

Een schitterende plek om Peru af te sluiten. Het tweede deel van de reis gaat beginnen. Ik duik de komende maand de evenaar over in Ecuador om zo langzaam richting mijn eindbestemming op het Noordelijk halfrond te komen. Over een paar uur haal ik Lotte en Koen van het vliegveld in Quito en kan het volgende avontuur beginnen!

{ 1 comment }

Metallica

januari 30, 2010

De reis is een grote achtbaan van uitkomende wensen en dromen. Zo waren daar al de DJ’s Tiesto, Armin van Buuren, David Guetta en Sander Kleinenberg die mijn pad kruisten en nu was het de beurt aan ‘een grote rockband’: Metallica. De band speelde voor het eerst in 29 jaar in Peru. Anders gezegd: dit was de eerste keer. Een andere kleine bijkomstigheid, zo werd mij verteld door mijn nieuwe rockvrienden die mij halverwege in de kilometerlange rij voor het stadion trokken, was het feit dat dit het grootste concert ooit was in Peru. Gezellig. Er gingen zelf mensen naartoe die nog nooit van Metallica gehoord hadden (wat ook een prestatie is), gewoon om bij dit grootste evenement te zijn geweest.

Enfin, eenmaal binnengeloodst door un amigo de la prensa van mijn nieuwe vrienden stonden we op een mooie plek, die waarschijnlijk 6 keer zo veel kostte als wat ik voor mijn kaartje had betaald. Beetje geluk heb ik soms wel.

Het concert was aangekleed met slechts enkele videoschermen en wat vuurwerk, maar de muziek maakte alles goed. De eerste vier nummers warmden het publiek lekker op, maar de daaropvolgende chaotische nummers van het nieuwe ‘Death Magnetic’ album werden onder luid gejuich snel vergeten. Iedereen was hier natuurlijk voor de klassiekers! Deze werden gelukkig allemaal met verve ten gehore gebracht. Sommige Peruanen begonnen onder wild gekrijs spontaan te huilen bij het horen van ‘Nothing else matters’ en ‘Master of sorrow’. Na twee toegiften en een speech van ieder bandlid was het tijd om huiswaarts te keren met z’n allen. Mijn nieuwe rockvrienden stonden erop mij naar huis te brengen, omdat Lima ten noorden van de rivier op dit uur van de dag met zoveel leipo’s niet de meest veilige plek op aarde was. Het was in ieder geval erg gezellig en kleurrijk in de overvolle straten rondom het stadion. De portemonnee heeft het ditmaal overleefd en ik ben veilig thuisgekomen. Bedankt jongens!

{ 1 comment }

Foto´s Lima en Lambayeque

januari 26, 2010

Yes. Het is weer gelukt om een aantal plaatjes online te gooien van de afgelopen weken. Veel plezier met de foto´s van Lima en de dooie stenen en kleidorpen in het noorden van Peru.

Foto´s van Daan, Sander, Metallica in Lima:

http://picasaweb.google.com/m.h.wilmink/LimaPeru?feat=directlink

Foto´s van Huanchaco, Chan Chan en Lambayeque:

http://picasaweb.google.com/m.h.wilmink/LambayequePeru?feat=directlink

Plezier!

{ 3 comments }